در فرآیندهای اتصال تخته سه لا، روش های رایج را می توان بر اساس الزامات ساختاری، الزامات ظاهری و درجه های مقاومت انتخاب کرد. در زیر توضیح مختصری و پیشنهادات کاربردی برای پنج روش رایج اتصال آورده شده است:
1. اتصال مستقیم بستن: استفاده از پیچ یا میخ برای تثبیت مکانیکی رایج ترین روش اتصال است. مناسب برای موقعیتهایی که الزامات ظاهری زیاد نیستند یا اجزای ساختاری در معرض دید هستند، مانند ساختارهای قاب و پانلهای پشتی مبلمان. در حین کار، باید به مشخصات، فاصله و عملیات فرورفتگی بست ها توجه کرد تا اتصال محکم و سطح صاف را تضمین کند.
2. اتصال ساختار قاب: پانل های چند لایه تخته سه لا با استفاده از قاب های چوبی یا فلزی به عنوان یک ساختار پشتیبانی میانی به یک سطح بزرگ متصل می شوند. معمولاً در دیوارها، سقفها و پایههای مبلمان استفاده میشود که در آن پایداری کلی بیشتر مورد نیاز است. دنده های تقویت کننده را می توان با توجه به نیاز بار بین قاب ها اضافه کرد.
3. اتصال پنهان: اتصالات از طریق اتصالات از قبل تعبیه شده، سخت افزارهای تخصصی، یا ساختارهای زبانه و شیار، بدون اتصال دهنده های قابل مشاهده بر روی سطح، به دست می آیند. مناسب برای مبلمان و دکوراسیون داخلی که زیبایی شناسی مهم است. فرآیندهای رایج عبارتند از:
1. اتصالات غیر عادی: برای مونتاژ مبلمان پانل استفاده می شود.
2. گیره های جاسازی شده یا ریل های کشویی: برای اتصال پانل های متحرک استفاده می شود.
3. پیچ های مخفی با درپوش: سوراخ های پیچ با موم چوب یا روکش پوشانده شده است.
IV. اتصالات پرچ: با استفاده از پرچ های کور یا پرچ های جامد، مناسب برای اتصال تخته چندلایه-یا مواد دیگر مانند فلز، ثابت می شود. دارای مقاومت در برابر لرزش و مقاومت در برابر شل شدن است که معمولاً در تجهیزات نمایشگر، قفسه ها و ساختارهای داخلی وسایل نقلیه استفاده می شود.
V. اتصالات تنون و راه راه: شیارهای دندانه دار در کنار تخته از طریق فرز ایجاد می شود و سپس با چسب به هم متصل می شوند. این روش به طور موثر ناحیه اتصال را افزایش میدهد، استحکام کششی و برشی را بهبود میبخشد، و معمولاً در سناریوهایی با نیازهای باربری بالا، مانند میزهای کار و پلهها استفاده میشود.
